Top

 • Een opdracht met tranen

Een opdracht met tranen

Maandag 11-1-2016


Mijn mobiel bestaat uit duizenden foto's van alle sieraden die ik maak, hij puilt letterlijk uit. Vandaag scroll ik terug door mijn foto's van afgelopen jaar en stuit op mijn belangrijkste opdracht die ik tot nu toe ooit heb mogen maken. Een opdracht die ik maakte terwijl de tranen over mijn wangen bungelden en die ik nooit ga vergeten. Met toestemming van mijn lieve tante deel ik graag het verhaal achter deze juweeltjes...

Alweer 2 jaar geleden, in januari 2014 volgde ik verschillende cursussen voor het maken van zilveren sieraden met hand- en voetafdrukjes en vingerafdruk-sieraden in de prestigieuze London Jewellery School. Niet wetende dat ik amper 2 maanden later afscheid moest nemen van iemand die me dierbaar was en ik daar mijn eerste opdracht in vingerafdruk-sieraden zou gaan doen. Vingerafdruk-sieraden zijn werkelijk zo bijzonder omdat je een letterlijke afdruk van een vinger maakt en die afdruk omzet naar een bedel van echt zilver. 

Het afnemen van een vingerafdruk van een overledene is uiteraard iets anders dan wanneer de persoon zelf de vinger in de siliconen compound kan drukken. Dit klinkt wellicht wat eng maar is echt het meest eervolle wat ik ooit gedaan heb. Met tranen in mijn ogen voerde ik de speciale taak uit. Met nog meer tranen keerde ik terug naar Londen om daar door tijdgebrek een jaar later pas de afdrukjes om te zetten naar twee prachtige sieraden. Een opdracht die ik nooit meer ga vergeten en waarvan ik meer dan dankbaar ben dat ik dit heb mogen doen voor mijn tante en nichtje. 

Het maken van een vingerafdruk-bedel is een precies werkje wat uit tientallen stapjes bestaat en volledig met de hand gebeurd. Mijn tante koos voor een prachtige parel-armband (traditioneel geknoopt) met een blauw Topaz edelsteentje en samen kozen we voor mijn nichtje een stoere Roots armband met daaraan de vingerafdruk-bedel en een extra zilveren bedel met het woordje Papa. De armbanden werden met veel liefde ontvangen, tranen rolden opnieuw en de bedank-woorden "nu heb ik papa toch bij me" betekenen meer voor me dan ik in woorden uit kan drukken...

Geluk kun je niet kopen wordt vaak gezegd, daar ben ik het helemaal mee eens. Ik prijs me meer dan gelukkig met de lieve mensen die ik om me heen heb. Maar toch, wanneer ik opdrachten als deze voorbij zie komen weet ik dat dat ene sieraad toch ook echt van extreme waarde is. Om hen toch een beetje bij je te houden die er niet meer kunnen zijn... ik me bevoorrecht dat ik mag doen wat ik doe, mensen raken met mijn sieraden <3 br="">
Liefs,


11-1-2016 door Maaike | Persoonlijk, familie, vingerafdruk-sieraad, vingerafdruk, gemis, echt zilver


Comment Form is loading comments...